“แรงดลใจที่คิดสร้างโรงพยาบาล”
เมื่อ พ.ศ. 2532 ผมได้รับพระมหากรุณาธิคุณโปรดกล้า โปรดกระหม่อมให้ดำรงตำแหน่งผู้บังคับการจังหวัดทหารบกเชียงราย และต่อมาได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้อำนวยการโครงการพัฒนาดอยตุง ควบคู่ไปด้วยนั้น ผมได้ถือโอกาสในขณะที่เข้ารับหน้าที่ใหม่ เข้าเยี่ยมเยียนหน่วยใต้บังคับบัญชา ซึ่งแต่ละหน่วยต่างก็ให้การต้อนรับแนะนำ และให้ข้อคิดเห็นต่าง ๆ มากมาย สำหรับโรงพยาบาลค่ายเม็งรายมหาราชนั้น สภาพโรงพยาบาลของเรามีความเก่าแก่ ชำรุดทรุดโทรม ขาดความสะดวกสบาย และที่สำคัญที่สุดก็คือ ไม่สามารถให้บริการแก่กำลังพลและครอบครัว โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ประชาชนผู้ยากไร้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ เพราะมีที่ตั้งอยู่ใจกลางค่าย ทั้ง ๆ ที่เรามีบุคลากรที่เพียบพร้อมไปด้วยคุณวุฒิ และ ประสบการณ์ เรามีเครื่องมือ เครื่องใช้อย่างเพียงพอและทันสมัย น่าจะได้ของบประมาณ เพื่อย้ายที่ตั้งไปอยู่ในที่เหมาะสมต่อไป และในโอกาสที่จังหวัดเชียงรายกำลังเจริญรุดหน้าในทุก ๆ ด้าน แต่ในด้านการให้บริการด้านการแพทย์ในจังหวัดเชียงราย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเขตอำเภอเมืองมีอยู่อย่างจำกัด ราษฎรผู้ยากจนต้องประสบปัญหาในด้านนี้อย่างมาก ผมได้ไปเยี่ยมเยียนโรงพยาบาลประจำจังหวัด 2-3 ครั้ง ก็เห็นอย่างเด่นชัดว่า คนยากจนมากมายที่ต้องการบริการด้านการแพทย์ แต่การให้บริการยังมีอยู่อย่างจำกัด
ค่ายเม็งรายมหาราช มีที่ดินว่างเปล่าอยู่บริเวณใกล้เคียงชุมชน ติดเส้นทางคมนาคม ประมาณ 8 ไร่เศษ ซึ่งหน่วยที่ใช้เป็นพื้นที่การเกษตร เหมาะสมอย่างยิ่งถ้าจะใช้เป็นสถานที่ก่อสร้างโรงพยาบาล เพราะใกล้ชุมชน สะดวกต่อการคมนาคม และและอยู่ในย่านกลาง หากจะย้ายที่ตั้งโรงพยาบาลไปอยู่ ณ จุดดั้งกล่าวน่าจะเหมาะสมยิ่ง
อนึ่ง ในห้วงระยะเวลาเดียวกันนี้ ผมได้มีโอกาสถวายงานแด่สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ในฐานะผู้อำนวยการโครงการพัฒนาดอยตุงเชียงราย ผมรู้สึกประทับใจและซาบซึ้งในพระมหากรุณาธิคุณของพระองค์อย่างหาที่สุดมิได้ เมื่อได้เห็นพระราชจริยาวัตร ที่บ่งบอกถึงความห่วงใยในพสกนิกร โดยเฉพาะผู้ด้อยโอกาส ซึ่งในระยะเวลาดังกล่าวเป็นวโรกาสที่พระองค์ใกล้จะมีพระชนมายุครบ 90 พรรษา ผมจึงได้ผนวกความคิดหลายประการ ในการที่จะสร้างโรงพยาบาล ไปหารือกับ พล.ท.ปัญญา อยู่ประเสริฐ อดีตเจ้ากรมแพทย์ทหารบก ท่านกรุณาให้คำแนะนำว่า ท่านเห็นด้วย กับการสร้างโรงพยาบาล ณ ที่ใหม่อย่างยิ่ง แต่การที่จะหวังพึ่งงบประมาณของทางราชการนั้นอาจจะล่าช้า ไม่ทันการ ให้ผมลองพิจารณาหาทุนจากผู้มีจิตศรัทธาและเมื่อได้แนวความคิดจากท่านผู้ใหญ่ดังกล่าวแล้ว ผมจึงได้นำแนวคิดที่จะสร้างโรงพยาบาลค่ายเม็งรายมหาราช โดยใช้เงินบริจาค ไปขอความเห็นจาก คุณชาย ดิสนัดดาฯ (มรว.ดิศนัดดา ดิสกุล) ราชเลขาธิการในพระองค์ สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี โดยขอถือโอกาสอันเป็นมหามงคลที่สมเด็จฯ จะมีพระชนมายุครบ 90 พรรษา โดยมุ่งหวังที่จะให้ประชาชนทั่วไป
